Vancomycinehydrochloride voor injectie

Vancomycinehydrochloride is een steriel poeder voor het bereiden van intraveneuze (IV) infusies. Elke injectieflacon bevat het equivalent van 500 mg of 1 gram vancomycinebase; 500 mg base komt overeen met 0,34 mmol. Vancomycinehydrochloride is een gebroken wit tot geelbruin gekleurd gelyofiliseerd poeder. Het kan zoutzuur en/of natriumhydroxide bevatten voor aanpassing van de pH. Wanneer gereconstitueerd met steriel water voor injectie, USP, vormt het een heldere oplossing met de pH van de oplossing tussen 2,5 en 4,5. Dit product is zuurstofgevoelig.

Vancomycine is een tricyclisch glycopeptide-antibioticum afgeleid vanAmycolatopsis Orientalis(vroegerNocardia oriëntalis). De molecuulformule is C66H75Cl2N9O24 • HCl en het molecuulgewicht is 1.485,71.

Vancomycinehydrochloride heeft de volgende chemische benaming:

(Za)-(3S,6R,7R,22R,23S,26S,36R,38aR)-44-[[2-O-(3-Amino-2,3,6-trideoxy-3-C-methyl- -L-lyxo-hexopyranosyl)- -D-glucopyranosyl]oxy]-3-(carbamoylmethyl)-10,19-dichloor-2,3, 4,5,6,7,23,24,25,26,36,37,38,38a-tetradecahydro-7,22,28,30,32-pentahydroxy-6-[( 2R)-4-methyl-2-(methylamino)]valeramido]-2,5,24,38,39-pentaoxo-22H-8,11:18,21-dietheno-23,36-(iminomethano)-13,16:31,35-dimetheno{{10} }H,16H-[1,6,9]oxadiazacyclohexadecino[4,5-m][10,2,16]benzoxadiazacyclotetracosine-26-carbonzuur, monohydrochloride. De structuurformule is:

Vancomycine wordt slecht geabsorbeerd na orale toediening; het wordt intraveneus toegediend voor de behandeling van systemische infecties.

Bij proefpersonen met een normale nierfunctie produceert een meervoudige intraveneuze dosering van 1 g vancomycine (15 mg/kg), toegediend gedurende 60 minuten, gemiddelde plasmaconcentraties van ongeveer 63 mcg/ml onmiddellijk na voltooiing van de infusie, gemiddelde plasmaconcentraties van ongeveer 23 mcg/ml. ml 2 uur na de infusie, en gemiddelde plasmaconcentraties van ongeveer 8 mcg/ml 11 uur na het einde van de infusie. Meervoudige dosering van 500 mg toegediend gedurende 30 minuten produceert gemiddelde plasmaconcentraties van ongeveer 49 mcg/ml bij voltooiing van de infusie, gemiddelde plasmaconcentraties van ongeveer 19 mcg/ml 2 uur na infusie, en gemiddelde plasmaconcentraties van ongeveer 10 mcg/ml 6 uur na de infusie. De plasmaconcentraties tijdens meervoudige dosering zijn vergelijkbaar met die na een enkele dosis.

De gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van vancomycine uit plasma bedraagt ​​4 tot 6 uur bij personen met een normale nierfunctie. In de eerste 24 uur wordt ongeveer 75% van een toegediende dosis vancomycine via glomerulaire filtratie in de urine uitgescheiden. De gemiddelde plasmaklaring is ongeveer 0.058 l/kg/u, en de gemiddelde renale klaring is ongeveer 0.048 l/kg/u. Nierdisfunctie vertraagt ​​de uitscheiding van vancomycine. Bij anefrische patiënten bedraagt ​​de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd 7,5 dagen. De verdelingscoëfficiënt bedraagt ​​0,3 tot 0,43 l/kg. Er is geen duidelijk metabolisme van het medicijn. Ongeveer 60% van een intraperitoneale dosis vancomycine toegediend tijdens peritoneale dialyse wordt systemisch geabsorbeerd binnen 6 uur. Serumconcentraties van ongeveer 10 mcg/ml worden bereikt door intraperitoneale injectie van 30 mg/kg vancomycine. De veiligheid en werkzaamheid van het intraperitoneale gebruik van vancomycine zijn echter niet vastgesteld in adequate en goed gecontroleerde onderzoeken.

De totale systemische en renale klaring van vancomycine kan bij ouderen verminderd zijn.

Vancomycine is voor ongeveer 55% aan serumeiwit gebonden, zoals gemeten door ultrafiltratie bij vancomycine-serumconcentraties van 10 tot 100 mcg/ml. Na IV-toediening van vancomycine zijn remmende concentraties aanwezig in pleurale, pericardiale, ascitische en synoviale vloeistoffen; in urine; in peritoneale dialysevloeistof; en in weefsel van het atriumhartoor. Vancomycine diffundeert niet gemakkelijk via de normale hersenvliezen naar het ruggenmergvocht; maar wanneer de hersenvliezen ontstoken zijn, vindt penetratie in het ruggenmergvocht plaats

De bacteriedodende werking van vancomycine is voornamelijk het gevolg van remming van de biosynthese van de celwanden. Bovendien verandert vancomycine de permeabiliteit van het celmembraan en de RNA-synthese. Er bestaat geen kruisresistentie tussen vancomycine en andere antibiotica. Vancomycine is niet actiefin vitrotegen gramnegatieve bacillen, mycobacteriën of schimmels.